LAP – TOP!

Elektronik aletler yaşantımıza ortak olduğundan beri, hepimiz onların kölesi olmaya başladık. Bendeki durum biraz daha değişik. Hepsiyle daha erken tanıştım. Yani; daha hazır değildim onlarla olan bu içli – dışlı duruma. 6 yaşında elektronik orgumla başladı maceram. Onu ne zaman çok sevsem, adaptörü bozulur, “cimiyuv cimiyuv” diye sesler çıkarırdı. Sonradan anladım ki aslında orgum Cimilli İbo‘ya delicesine aşık olmuş, can havliyle bana “Cimilli İbooovv” demeye çalışıyormuş…Ondan sonraki elektrikli aletlerim de hep aşık oldukları şeyle kavga eder bana bozulurlardı. Tabi en yakın dostları olduğum için de, onları onarmak yine bana kalırdı hep.

Çok hazin bir masaüstü bilgisayarından laptop’a geçiş hikâyem vardır. Onu da bir ara anlatırım ama şimdi konumuz o değil. Benim canım laptopcağızım son zamanlarda ateş gibi yanmaya, bana trip yapıp birden “çat” diye kapanmaya başladı. Anlamadım derdini. Doktor da değildim psikolog da veya pc tamircisi de…Anlayan bir arkadaşım; “Çok ısınıyor bu. Soğutucu fan al.” dedi. Aldık. Bir süre acısı dindi ve normale döndü. Fakat; şu sıralar yine başladı bu kapanmalar. 1,2,3… derken dayanamadım, en sonunda buzdolabına koydum bir kapanmasında. Aldığımda süper soğuktu ve gayet güzel çalışıyordu. Çok mutlu görünüyordu. Gel gelelim, bir süre sonra tekrar kapanıyor, suratı asılıyordu. Bunu defalarca tekrarladıktan sonra anladım ki; laptopum, cancağızım buzdolabına aşık olmuştu. Ne zaman onu buzdolabına koysam, mutlu, sevinçli, şeker bir hal alıyordu. Onu oradan ayırdığımda ise; kızgın nemrut, yavaş, aksi biri olup çıkıyordu. Ama nihayetinde o bir laptop ve benim ihtiyaçlarımı aralıksız karşılaması gerekirdi. Yine de hal böyle iken; sevenleri ayırmak bana cefa, bana keder… “Ne yapmalı?” diye hıçkıra hıçkıra ağlayasım gelse de içime atıyorum. Kapanınca kızmamaya çalışıyorum. Ama iş gitgide daha da ilginç bir hal alıyor. Resmen laptop – buzdolabı ilişkisinin tam ortasında kaldım ama sonunda mükemmel bir çözüm buldum…

Bu çözümü sevgili laptopuma şu an size yazarken açıklayacağım. Umarım hala yazarak anlaşabiliyoruzdur. Ey sevgili laptop! Eğer işlerimin ortasında kapanmaz, uslu durursan, efendi olursan bundan sonra ben yatağımda uyurken, seni de sevdiceğinin koynuna sokacağım. Ve hatırlatırım; ben en az 10 saat uyurum. Hangi şanslı insan sevdiceği ile 10 saat geçirebilir günde ? Ama sen makine olduğun halde bunu yaşayacaksın. Hadi koçum benim. Bu gece başlıyoruz. Göreyim hünerlerini. Sizden en azından bir ps4 bekliyorum.
Sevgiler. Sahibin Mert.