dünün çocukları

Dünün çocukları

Mehmet Başkan, Dünün çocukları başlıklı deneme çalışması ile çocukları mutlu etmenin bir gün o çocuklar büyüdüğünde etkisini göstermeye çalıştı.

Dünün çocukları

İnsan, çocukluğundan geriye güzel insanlar hatırlamak ister. Çocukluğunda heyecanla gittiği insanlara koca herif/kadın olduğunda bile gitmek için can atar. Çocukluğunda heyecanla gittiği o ev, insana masumiyetini ve çocukluğundaki her şeyden bihaber halini hatırlatır. Gerçeğin acılığından kaçmak için güzel bir fırsat doğar. İnsan büyüdükçe dünyası küçülür. Ancak acıları ve kaygıları katlanarak büyür. En önemlisi de ölüm ile tanışır, sevdiği insanları sıra ile toprağa vereceği hakikatini yaşayarak öğrenir. İşte bugünlerde o eskiden gitmek için can atılan evler, eskisinden de daha değerli bir hal alır.

Henüz o dönemde 40’lı yaşlarında olan insanların bugünlerde yaşıyor ise 60’larını bitirmeye başladığını görmek, yeni korkulara gebe bırakır. Günü geldiğinde o evlerin de kapanacağını bilmek, kaçılmak istenilen bir bilgidir. Bu gerçek insanın yüzüne çarptıkça o evlere karşı ilgi daha da artar. Daha fazla yad edilir ve daha fazla gitme isteği doğar. İşte tam bu aşamada 30’lu yaşların kapının ucunda göründüğünü fark edince heyecanla gidilen evin sahibi olabilme isteği oluşur. Dünün çocukları artık büyüdü ve bugünün çocuklarının severek hatırlamak isteyeceği birer kahramana dönüştü.

Eve nadiren de olsa gelecek olan çocukları unutmamak, önemli bir göreve dönüşür. Çocuklar eve heyecanla gelsin diye küçük sürprizler yapılır. Çikolata çekmecesi yapılır, oyuncaklar alınır, play station ve çocukların ilgi duyduğu oyunlar alınır. Tek sebebi ise çocukların eve heyecanla gelmesini sağlamaktır. Bu talebin ardında yatan motivasyon ise bir gün dünün kahramanları gibi tebessüm ile hatırlanmak. Kısacası, hatırlanmak…

Ölüme yergi, Tamer Başkan anısına…

Güneşin etrafında biraz daha dönmeye devam edilir ise

Özellikle yaşlandığında yalnız başına kalan ve kapısı dahi çalınmayan insanları gördükçe yalnızlık korkusu artar. Sırf dünya güneşin etrafında 27 defa döndü diye 27 yaşa bir çırpıda gelince, güneşin dönmeye devam edeceği ve ölüm olmazsa 60’lı yaşlara da aynı hızla gelineceği fark edilir. Öyle ya, 30’lu yaşlarındaki kim zaman ne çabuk geçti demiyor? Güneşin etrafında biraz daha dönmeye devam edilir ise o günler çok da uzak değil. Çocukluktan uzaklaştıkça çocuklara verilen önem artmaya başlar. Bugünün çocukları da yarın büyüyecek ve bugünün kahramanlarını bayramlarda ve özel günlerde sevinçle ziyaret edecek. Belki çocuklarını da ziyarete getirecekler.

Belki biraz çıkarcı bir yaklaşım gibi görünebilir. Ancak sırf bir çıkar için dahi olsa çocukları mutlu etmeye değmez mi? Değiyor, mutlu eden insanların yalnız kalmayışını gördükçe değdiğine olan inanç artıyor. Dünün çocuğu büyüdü, gün gelecek bugünün çocuğu da büyüyecek. Biz sevsek de, sevmesek de o çocuklar büyüyecek. Büyüdüklerinde bizleri nasıl hatırlayacağı ise onlar için bugün yaptıklarımız ve hissettirdiklerimiz ile belirlenecek. Mutlu edilen her çocuk, kahramanlara kendi çocukluklarını hatırlatır. Her çocuk tebessümü ile, yetişkinin çocukluğundaki masumiyeti okşanır…

Facebook sayfamızı takip ediniz

Herkes Dergisi Resmi Facebook Sayfası

İlgi çeken kısa yazılar:

Ölüme sitem, Tamer Başkan anısına

Kadın olmak hangi rengin bir ton açığı?

Saklan, kaç!

Hayat Bu İşte

Terziliği Bırak Artık Latife