Anlatılmaz yaşanır

Anlatılmaz yaşanır yıllar geçse bile – 1

Anlatılmaz yaşanır yıllar geçse bile, Herkes Dergisi’nde öykü dizisi olarak yayınlanacaktır.

Mahalle sessizdi. Adeta bir ölüm sessizliği vardı diyebilirim. Eve girdim, nedense kimsenin sesi soluğu çıkmıyordu. Ben ağzımı açmaya kalkmadan Mehmet amcam durumu izah etti. İlk başta bunu şakaya vurdum, lakin evdekilerin halini görünce durumun ciddiyetini anladım. Karşı komşumuzun kızı trafik kazası geçirmişti. Ağır yaralıydı, doktorlar hastanede yoğun bakıma almışlardı. Hekimler yaşama şansının çok az olduğunu dile getiriyorlardı, ben de yaşamasını istemiyordum zaten. Çünkü onu hiç sevmezdim.

Biz onunla taban tabana zıt insanlardık.

Ben ak dersem o kara, ben olmaz dersem o olur derdi. Hiç anlaşamazdık. Aynı mahallede olduğumuz için ailelerimiz okula beraber gitmemizi isterlerdi. İkimizde beraber gitmeyi o kadar çok isterdik ki, yolun bir tarafından o, bir tarafından ben giderdim. Amaçsızca yapılan bu düşmanlık neyin sebebiydi ki… Gözlerindeki o hırçın bakışları çok çok uzaklardan bile görebilirdim. Bende aynı şekilde ona karşı en kötü duygularımı gösteriyordum. Onunla aynı sınıfta olmak, aynı sırayı paylaşmak bile azap veriyordu. Bende tabi ki az değildim onun kalemlerini kırar, defterlerini karalar, yaptığı resimleri yırtardım…

Kaybolmadan kaybedilen

O kadar akıllı bir kızdı ki aynı şeyleri bir başkası yapabilirdi belki de, ama o hiçbir şey yapmadan öğretmene gider durumu anlatırdı. Onun yüzünden birçok kez tahtanın önünde tek ayak üzerinde durduğumu hatırlarım. Aldığım cezaya o kadar çok sevinirdi ki sanki gözlerinin içi gülerdi. Gözlerinin böyle bir hal alması beni sinirlendirse de zaman zaman hoşuma da giderdi. Neyse gelelim asıl konuya kız hastanede yoğun bakımda yatıyordu. Ben her ne kadar ölsün desem de içimden sanki bir şeyler kopmuştu. Sonuçta o da bir insandı ve bende taş kalpli biri değildim. Keşke hiç böyle düşünmeseydim, çok pişmanım ah bu ben aptal ben…

Anlatılmaz yaşanır

Annemler Zeynep teyzelere sık sık gider gelirlerdi, yedikleri içtikleri ayrı gitmezdi. Onların biricik kızlarının bu durumu herkesi üzmüştü. Zeynep teyzenin kocası, Halis amca iki sene önce vefat etmişti, tıpkı o günkü gibi ağlıyor tıpkı o günkü gibi üzülüyordu, kızın annesi. Herkes her ne kadar destek, teselli verse bile kızının da kendisini bırakacağını düşünüyordu. Onun bu hali beni de derinden etkilemişti, ne kadar aptalca düşündüğümü daha şimdiden gördüm işte…

Öykü dizisinin 2. bölümü için aşağıdaki linki tıklayınız.

Öykü dizisinin 2. bölümü

Yeni yazılardan haberdar olmak için Facebook sayfamızı takip ediniz.

Herkes Dergisi Resmi Facebook Sayfası

Recep ile Nadan

Görsel: http://www.degisti.com/index.php/archives/16975